Kendimi Çizmek

Birkaç ay önce, kafama öylesine esti, bir aynanın önünde oturup kendi yüzümü çizmek istedim.* Birkaç senedir hiçbirşey çizmediğimden, hem de hayatımda hiç gerçekçi çizmediğimden biraz tedirgindim, ama bunu başarabilmek sandığımdan kolay oldu. Arkadaşlarıma resmin tersini çevirerek gösterdiğimde beni hemen tanıdılar. Ama aşağıdaki, kendi gözümden ben:

Aynadan kendimi çizme dürtüsünü bundan önce hissettiğimde 4 yaşındaydım. Aynanın önünde oturuşumu, kendimi dikkatlice incelediğimi, ve bütün detayları yakalayabilmeye çalıştığımı hayal meyal hatırlıyorum. Tabii sonuçtan pek hoşnut olamamıştım. Kapasitem bu kadardı…

Şimdi bir itirafım var: Bu sene az kalsın bütün çizdiklerimi websitemden kaldırmak üzereydim. Çoğu ortaokul ve lise çağlarımda çizilmiş, saçma sapan ve utandırıcı resimler. Bu düşüncelerle eski resimlerime baktığımda hala beğendiğim birkaç tanesini Instagram hesabımda paylaştım. Bir lise arkadaşım da bunları gördüğünde bana kendisini o senelerde etkilemiş olan eski bir resmimi hatırlattı, hatta bütün detaylarıyla resmin ne olduğunu anlattı. Bu resim aslında benim en nefret ettiğim resimlerimdendi. Hatta senelerce onu websitemden kaldırmayı düşünüyordum. Bana bu kadar önemsiz gelen birşeyin 15 senedir beklenmedik birinde iz bırakması beni çok şaşırrtı.

Böylelikle resimlerin kalmasında karar kıldım. Neyin, ne zaman, kimin için anlamlı olacağı hiç belli olmuyor.

* Aslında tesadüf değildi. O sıralarda kendi yüzünü çizip paylaşan yetenekli arkadaşım Staci Goddard‘dan esinlendim.

Tags:

Leave a Reply