Archive for the ‘Matchingfreak’ Category

Altın Karalahana

Wednesday, January 1st, 2014

Geçen hafta üniversite arkadaşım Marta Los Angeles’a ilk kez beni ziyarete geldi, ben de onu hemen meşhur Venice Beach’e götürdüm. Gezinirken bir tezgaha rastladık, adam gerçek yaprakları altın/gümüş/bakırla kaplayıp takı yapıyormuş. O kadar bayıldım ki üç tane kolye aldım. İçlerinden en çok hoşuma giden parça, altın kaplamalı bir karalahana:

Asimetrik ve değişik olan şekline bayıldım. Her açıdan değişik görünüyor.

Eğer Los Angeles’ı ziyarete gelirseniz, tezgahı Venice Beach’te bulabilirsiniz:

Real Leaves Jewelry
1309 Ocean Front Walk, Venice Beach
Sidewalk Cafe’nin bir blok kuzeyinde

Takının birkaç resmini daha çektim, Flickr’daki albümde görebilirsiniz. Bundan sonraki bazı kıyafetlerimde de kullanacağım elbette.

Matchingfreak 1000 Kıyafete Erişti

Monday, May 23rd, 2011

Matchingfreak websitemde toplam 1000 kıyafete erişmemi, kısa bir “belgesel” yaparak kutlamaya karar verdim. Şimdilik sırf İngilizce, ama belki ileride İngilizce bilmeyenler için altyazı da eklerim.

Videoyu bir hafta içinde yaptım. iMovie, bedava bir program için hiç de fena değildi. Yaparken çok eğlendim. Çocukluğumda kendi kendime “televizyon programları” yaptığım zamanları anımsattı!

Matchingfreak Sorunları

Monday, December 13th, 2010

Koyu Matchingfreak fanatikleri o siteyi birkaç haftadır güncellemediğimi farketmiş olabilirler. Tabii ki nedenleri vardı…

  • Yeni taşındığımız yerde resim çekebileceğim iyi aydınlatılmış bir köşe bulamadım. Normalde resimlerimi işten dönünce çekiyorum, ama kış aylarında eve gelmeden hava kararıyor. Yeni odamdaki ışıklandırma fena değil, ama halıların yeni yıkandığı için ayakkabılarımla girmek istemiyorum.
  • Fotograf makinam bozuldu. Bu senenin başında zaten resim çekme düğmesi kopmuştu. Geçici olarak seloteyple tutturmuştım. Birkaç hafta önce düğme düşüp kayboldu. Düğmesiz resim çekebilmem için ancak düğmenin üzerine oturduğu deliğe bir kalem sokarak bastırmam gerekiyordu. Bu yöntem de hem sinir bozucu, hem de biraz garipti. Sonunda bir gün hiç çalışmaz oldu.
  • Babam bana yeni fotograf makinası aldığından beri rutinimi oturtmaya çalışıyorum. Yeni makinanın eskisi gibi (dingildek de olsa) kendi kendine ayakta duramadığı için tripodumu kullanmam gerekti. Şimdi de hala ayakkabılarımla dolaşabileceğim, iyi aydınlatılmış bir köşe yaratmaya çalışıyorum evde.

Son birkaç gündür işe gitmediğim için resimleri gündüz çektim, ama yarın işe gideceğim için boy resmimi çekebilecek birilerini bulmalıyım. Sormaya çekiniyorum ama. Ayrıca uluorta resim çektirmekten de çekiniyorum açıkçası. Zaten bu kıyafet projesinin her bir parçasında gariplik diz boyu.

Eskiden resim çiziyordum

Sunday, October 17th, 2010

Türkiye’den Amerika’ya taşındığımızda yedi yaşındaydım. O zamanlardan beri ailemi yılda sadece birkaç kere görebiliyorum. Doğal olarak beni hala 18 yıl önceki Melike olarak hatırlıyorlar. Bu Melike anlayışlarına sonraki senelerdeki kısa görüşmelerden hatırladıklarını katarak şimdiki Melike’yi algılamaya çalışıyorlar.
Bu sefer bana sorulan sorulardan biri, “Hala resim çiziyor musun?” oldu. İlk önce çok garibime gitti, çünkü 16-17 yaşlarımdan beri devamlı resim çizmiyorum artık. Resim çizmeye hafızam gelişmeden önce başlamış ve lise yıllarımın ortalarına kadar her gün devam ettirmiştim. Sonra nedense resimden o kadar koptum ki, bir zamanlar resmin hayatımın ayrılmaz parçalarından biri olduğunu bile unutmuşum.
Zaman zaman içimden renkler ve şekillerle oynamak geliyor. Şimdiki Melike, bu isteğini her sabah değişik bir kıyafet uydurarak tatmin edebiliyor. Matchingfreak felsefesine göre, aynı kıyafet karışımını ikinci kez giymiyorum. Bu da yeni renk, malzeme, ve aksesuar uyumları bulabilmek için yaratıcılığımı zorlayabiliyor.
Kıyafet dışında renklerle uğraştığım tek yer, işyerinde hazırladığım Excel spreadsheetleri, Powerpoint sunumları, ve aylık proses mühendisliği raporları. Fazla vakit ziyan etmeden grafikleri okunaklı ve hoş duruma getirmek işte…

İlk Reklam Kampanyam

Tuesday, March 9th, 2010

Birkaç hafta önce, website sahibi şirketim, bana 100$lık Google AdWords hediyesi gönderdi. Bedava olduğu için denemeye karar verdim (ki eminim onların niyeti de buydu zaten). Bu şansı sonuna kadar Matchingfreak üzerine değerlendirmek istediğim için, site için bir reklam kampanyası başlattım. Bir haftadır kullanıyorum. Resimlı reklamların yazılı reklamlara göre beş kat daha fazla tıklandığını görünce oturup birkaç resimli reklam daha yaptım. İşte bunlar!




Turuncu olana bayıldım. Sizin en sevdiğiniz hangisi?

Kırk yılda bir (iki)

Monday, September 21st, 2009

Geçen Cuma, 2003 yılından beri hiç giymediğim bir renk kombinasyonunu tekrarladım: kırmızı, mavi, ve cartlak yeşil. Karşılamayı aşağıda görebilirsiniz (daha büyük versiyon için resimleri tıklayın):


5 Haziran 2003

18 Eylül 2009

Lise yıllarımdan o sabahı iyi hatırlıyorum. Kırmızı v-yakalı kazağımın içine uçuk mavi gömleğimi giymiştim. Tam odamdan çıkmadan, üstüne bir kat daha giymem gerektiğine karar verdim. Telaşla (şimdiye kadar çoktan başkasına bağışladığım) parlak yeşil ceketimi çekip aldım. Geçtiğimiz Cuma da işe yetişmeye çabalarken aynı düşüncelerle yeşil hırkamı çıkardım. Bu düşünce hayatımda sadece iki kere aklımdan geçti. Acaba bir sonra ne zaman olur?

Not. 2003’te giydiğim o kıyafeti bulmam, Matchingfreak arama sayfası olmasaydı çok zor olurdu.

rafineriye ne giyilir?

Saturday, March 8th, 2008

Geçtiğimiz hafta yoğun geçti. Bazı akşamlar eve geldiğimde o kadar yorgun oluyorum ki e-maillara bile bakmıyorum! Bu daha önce görülmemiş bir durum.
Bugün ilk maaşımı aldım. Ailemle kutladık.
İşe giyeceğim kıyafet bulmakta zorluk çekiyorum. Rafineride çalıştığım için herkes çok rahat giyiniyor, yani “kotla tişört.” Benim kot yerine kumaş pantolon, tişört yerine dantelli blüzler, baklavalı çoraplar, ve spor ayakkabısı yerine bale ayakkabıları giyen biri olduğum için işim biraz zor olacak. Ama rafinerinin içinde bazen iş tulumu ve kask giyeceğim için rahat birşeyler giymem şart. Galiba artık sadece iş için giyeceğim bir kot alma zamanım geldi. (Nüfusun neredeyse %99unun kot giydiği için son birkaç senedir kot pantolonları “protesto” ediyorum. Aslında bir kot pantolonum var, ama onu neredeyse sadece evde giyiyorum.) Yani kısacası yakın zamanda giyim koleksiyonuma yeni parçalar eklenecek mecburen.. ki buna hiç mi hiç itiraz etmiyorum!
İşte geçtiğimiz hafta giydiğim iki kıyafet. Bu resimleri çekerken bayağı yorgun olduğum her halimden belli oluyor. Neyse ki son birkaç senedir böyle resim çekmeye o kadar alışmışım ki fazla zamanımı almadı. Odamdaki sarı ışıktan şikayetçiyim, ama şimdilik buna bir çözüm bulamayacağım.

Yukarıdaki resimden en sevdiğim renk uyumunun ne olduğunu tahmin edebilirsiniz herhalde.

günler geçiyor

Monday, March 3rd, 2008

matchingfreak‘i iki gün üst üste güncellemiş oldum. Bu kadarını ben de beklemiyordum! Kabul ediyorum, bugünün kıyafeti biraz komik:

Bugün evden iki saatliğine dışarı çıktım. Coffee Bean adındaki kafeye bu kıyafetle gittim. Fancy Formosa Oolong adındaki çayı bayağı güzel.
Bu arada geçen hafta işe başladım! Yani yarın işe gidiyorum. Öylesine söyleyeyim dedim.

Kıyafet projesi yeniden başlıyor!

Sunday, March 2nd, 2008

Beş sene önce, giydiğim kıyafetlerin resimlerini çekip sergilediğim bir website yaratmıştım. Bu websiteyi neredeyse üç ay boyunca her gün güncelledim.
İki sene sonra, projeyi yeniden başlattım ve altı ay boyunca ara sıra güncelledim. Sonunda çok yoğun olduğum için güncellemeye zaman bulamamaya başladım ve projeye son verdim.

En son kıyafetimi neredeyse iki sene önce koymama rağmen hala herkes kıyafet projemin ne kadar iyi bir fikir olduğunu, ve keşke hala güncelliyor olduğumu söylüyorlardı. Son bir senedir projeyi yeniden başlatmayı düşündüm, ama açıkçası bu iş gözümde büyüyordu. Her gün güncellemeye zamanımın olmayacağını biliyordum çünkü.
Bu konu üzerinde bir hayli düşündükten sonra projeye devam etmeye karar verdim. Fakat, bu sefer kendimi her gün güncellemeye şartlamayacağım. Ara sıra güncelleyeceğim.

Yukarıdakı resim bu projenin üçüncü devriminin ilk resmi. Bu benim için çok iyi bir meşgale olacak. Öncelikle, yine eskisi gibi giydiğim kıyafetlerimi belgeleyebileceğim (çünkü yine, eskisi gibi, her kıyafeti hayatımda sadece bir kez giyiyorum). Ayrıca bu proje sayesinde fotografiye bir yerinden geri dönmüş olacağım.
Bilgisayarımda hala 2006 yılından kalma, websiteye koymaya fırsatımın olmadığı bir dosya resim duruyor. Önümüzdeki birkaç hafta içinde bu resimleri de sergilemeyi düşünüyorum. Artık hangi kıyafeti hangi tarihte giydiğimi hatırlamıyorum, ama sanırım artık bu tarihler kimsenin umrunda değil.

Kıyafet projesini güncellediğim zaman sizleri bu sayfadan haberdar edeceğim.

müjde!

Saturday, October 15th, 2005

K?yafet projesine yeniden ba?lad?m! Her gün sürdürebilece?imden emin de?ilim, ama deneyece?im. ?ki senedir devam etmemi istiyordunuz.. gözünüz ayd?n. 🙂